Merhaba.
Değişik bir süreçten geçiyorum. Farklı yollara giriliyor, sonra vazgeçilip aynı yollara dönülüyor. Keskin kararlar veriliyor. Ay ne gizem ama! Anlatabilirim ama anlatmayacağım, güzel köprü yıkarım. Umarım doğru karardır.
Merak ettiğim ise; cine citește blogul meu?!
Uzun zamandır yazmadığım halde yüzlerce tıklanma var ve bazıları adını duymadığım ülkeler! Nasıl oluyor bu? Tıklayanlar mail vs ile bir ses verebilir mi acaba?
Vă iubesc toată lumea
Bir şarkı ki sözleri bile yok. Küçük bir melodisinin bile neler hissettirdiğini anlatmak imkansız.
Bir görselle zihne kazınan o melodi.
Ruhun hafiflemiş ve aynı zamanda ağırlaşmış gibi hissettirmesi.
Sadece bu duyguyu bilenlerin anlayacağı o his.
Özlemek ve orada bırakmak. Olgunlukla kabul etmek bu hafiflik ve ağırlığın o saf tarafını temsil edişini.
İlla ki söylenecek çok şey var kitap için ama ben yaş itibariyle en çok ölümsüzlük ve yaşlanmayı alt etmek konularına takıldım. Gerçekten de yaşlanma ve ölümü çağırıyor olabilir miyiz bir noktada! İstisnalar ve kadersel konulara girmiyorum elbette ama normal bir yaşam süreci geçiriyorsak 30 yaşından önce pek de düşünmeyiz bu konuları. Zira hastalık yaşlıların işidir ve biz kendisinden son derece uzak ve bir haber arkadaş çevremizle laylaylom yaşar gideriz. Ta ki yaş olur 30, fark ederiz ki bir nesil yavaştan gidiyor. Ölümle tanışırız. Ama daha sıra bize gelene kadar çok zaman vardır. 35'ten sonraysa artık arkadaşlarınız da aileniz de çoğunlukla hastalık konuşur olmuştur. Bu hep böyle değildi muhakkak. Pandemiden sonra toptan kaygı bozukluğu oldu herkeste. Bende durum farklı. Ben pandemiden önce daha kaygılıydım. Bende her şey ters işler zaten.
Şu an Venüs saati. Öpüldünüz;)
Keşke Salem diye bir başlık atabilseydim, cadılarla ilgili kocaman bir yazı yazarak. Ama onları izlemeyi ve okumayı daha çok seviyorum.
Uzun zamandır buralarda yoktum. Bilinen bir yazarın takibini görmemle bazı kuşkular düştü içime "bizlerden malzeme mi çalıyorlar kitapları için?" diye. Bendeki ego nedir yalnız! Ama kendimizi ve yazdığımız hiçbir kelimeyi küçümseyemeyiz. Hepsi bizim bir parçamız.
Yaz sıcakları dorukta malum. Soğuklarda aksatmadan yaptığım yogaya biraz ara vermek zorunda kaldım. Onun yerine Almanca'yı koydum. Sıfırdan bir dile başlamak inanılmaz eğlenceli geldi. Hem zihnimi çalıştırıyor ve gereksiz düşüncelerden koruyor hem de eğlendiriyor. Hangi dil olursa olsun tavsiye ederim. Sosyal medyada zaman geçirmeyi de azaltıyor.
Veee bir delilik yapıp mikro kahkül kestireceğim.
Şimdilik bu kadar yeter, her şeyi anlatmak olmaz.
Sevgiler
Geç uyanmanın iyi tarafı günün hızlı geçmesi. Akşam da etkinlik olduğunu düşünürsek çabuk geçmesi iyi olur. Ama keyfi de bir başka saat 13:00 ve 16:00 arasının benim için. Hele bir de keyif yapmaktan ya da canım ne istiyorsa onu yapmaktan başka işim yoksa değmeyin keyfime.
Değişik ruh hallerine bürünüyorum bu ara her gün. Çünkü her gün bu rüyanın anlamı neydi şimdi, hayır olsun diyerek uyanıyorum. Hatta kendimi uyanmaya zorluyorum ama rüya o kadar güçlü oluyor ki beni içine çekiyor ve kaldığı yerden devam ediyor. Birkaç gündür daha çok gerilim-korku dizisinin bir bölümü tadında kabuslar görmekteyim. Her saniyesini yazabilmek isterdim. 50. kitabım raflarda olurdu. Hem de her türden. Bir an önce rüya defterimin bir işe yaramasını diliyorum. Derleyip toplayıp üzerine kafa yormaya karar verebilirsem tabii. Tembellik ve her şeyden hemen sıkılma durumundan kurtulursam hemen başlayacağım.
Hadi Wednesday
I love you baby ;)
